Soms ben ik het strijden moe , waar leid dit alles toch naar toe ,
hoeveel kan een mens verdragen , er zijn nog zoveel vragen .
Waarom zoveel verdriet , dat je de zon niet meer ziet ,
geen vogels meer hoort fluiten , alleen maar denken ,denken dit kan toch niet .
Je kind met een enorm verdriet , dat doet zo,n pijn,
zou zo graag willen dat dat anders kon zijn .
Hier had ze niet voor gekozen , straks met drie kindjes om haar heen ,
en helemaal alleen , na veel ellende , teleurstelling ,en verdriet ,
vind je het raar dat ik de zon soms niet zie .
Straks kan ik er voor haar zijn , maar eerst mijn man ook dat doet veel pijn ,
nu de tumor in zijn hoofd,
we weten dat het leven niet eeuwig kan zijn .
Mijn hart doet raar dat voelt niet fijn ,
omdat je word verscheurd door verdriet en pijn .
Maar ik weet dat na regen ,komt altijd weer zonneschijn .
Annie