Treur niet over de dood van je geliefde.
Roep de reiziger niet
terug die
Op weg is naar zijn bestemming.
Jij weet
immers niet wat hij zocht:
Jij bent nog van de Aarde, maar
Hij
is nu van de hemel.
Door te wenen over de dode, bedroef
Je zijn ziel, die niet terug kan keren
Naar de aarde.
Door
te verlangen met hem samen te zijn
Kun je hem alleen maar
hinderen in het
Gelukkig zijn op de plaats waar hij nu is.
Je
helpt hem niet door te verlangen
Naar hem toe te gaan.
Jouw
levensdoel houdt je nog op de Aarde.
Er is nooit iemand
geboren die werkelijk
Aan een ander heeft toebehoord.
Iedere
ziel is de geliefde van God.
Heeft God niet lief zoals wij dat
niet kunnen?
De dood doet niets anders dan de mens
Weer
met God verenigen.
De ziel keert vroeg of laat weer terug
Naar
waar hij werkelijk hoort.
Waarlijk achter de sluier van
de dood
Is een leven verborgen dat alle begrip
Van de
mens te boven gaat.
Als jij de vrijheid van die wereld zou
kennen
En wist hoe bedroefde harten van
Hun last worden
bevrijd,
Als je wist hoe de zielen daar worden genezen
En
hoe de wonden worden geheeld,
Als je de vrijheid zou kunnen
begrijpen
Die de ziel ervaart, naarmate zij zich meer
Van
dit aardse leven van begrenzingen verwijdert
Dan zou je niet
treuren om hen
Die zijn heengegaan, maar bidden
Voor
geluk en vrede op hun verre reis.
Inayat khan_